ZO DOET ZIJ HET /
GEERTRUI VAN DE VELDE
✏ MARGOT CATTERSEL - FOTO: GEERTRUI VAN DE VELDE - MAART 2026 - LEESTIJD 2 MINUTEN
Geertrui Van de Velde is naast burgemeester van Lede, ook gewoon Geertrui. Vrouw van Bruno, mama van drie en oma van twee. Naast haar mandaat geeft ze les in de Artevelde Hogeschool én zit ze in het bestuur van haar Femmagroep. Haar agenda is vol, haar hart nog voller voor engagement. Toch probeert ze één ding niet te verliezen: verbinding … met anderen en met zichzelf.
Geen ochtendmens
Geertrui: ‘Ik ben eerder een avond- dan een ochtendmens. Mijn avonden zijn vaak nog gevuld met vergaderingen of gemeenteraden. Soms blijft die adrenaline nadien nog in mijn lijf hangen. Dan moet ik even ventileren tegen Bruno, mijn man, of kijk ik nog eventjes tv.
Ik merk dat ik mijn slaap ook echt nodig heb, dus heel erg vroeg sta ik niet op. Als ik naar Gent moet om les te geven, staat de wekker om 6 uur. Anders probeer ik rond 7 uur op te staan. ’s Morgens drink ik thuis eerst een koffie. Ik kijk de krant na, het lokale nieuws ook. En ja, ik check dan al mijn mails. Dat is misschien geen goede gewoonte, maar ik wil toch weten of er niets dringends is.’
De ene dag is de andere niet
‘Ik probeer rond half 9 - 9 uur in het gemeentehuis te zijn. Dat hangt af van de dag. En dan begint het: vergaderingen, gesprekken met burgers, telefoons, … Er komt altijd wel iets tussen. Je weet nooit hoe een dag zal lopen. Als burgemeester heb je ook veel externe vergaderingen: politie, brandweer, noodplanning. Je moet een helikopterzicht houden. Dat is anders dan toen ik schepen was. Toen waren mijn bevoegdheden afgebakend. Gelukkig hoef ik niet alles alleen te doen en ben ik omringd door een zeer goed en bekwaam team.’
‘Ik heb nog altijd geen olifantenvel, ik heb nog altijd een Geertrui-vel.’
Altijd bereikbaar
‘Als burgemeester moet je de wil en het engagement hebben om 7 op 7 bereikbaar te zijn, dag en nacht. Je bent er om te luisteren naar de grootste zorgen van mensen, maar ook om deel te zijn van hun geluksmomenten zoals huwelijken, jubilea, honderdjarigen … Je staat heel dicht bij de mensen. Daar kies ik ook heel bewust voor. En mijn achtergrond in sociaal werk helpt daar enorm bij: luisteren, verbinden, proberen iets in beweging te zetten. Gelukkig krijg ik daar ook veel energie van.’
Geen olifantenvel
‘Je moet veerkracht hebben in deze job, dat wel. Zeker in tijden van sociale media en mails. De kritiek komt van vele kanten en kan soms erg hard zijn. Toen ik nog jong was, zeiden vriendinnen bij Femma soms: ‘Het is echt iets voor jou, die politiek, maar hoe ga je dat volhouden? Je bent zo gevoelig, zo begaan. Dat is een harde wereld.’
Ik heb nog altijd geen olifantenvel, ik heb nog altijd een Geertrui-vel (lacht). En dat is oké. Het mag geen omgekeerde wereld worden waarin alles zomaar gezegd kan worden omdat je in de politiek zit. Wat mij helpt om die dingen niet te persoonlijk te nemen, is even nadenken: heb ik gedaan wat binnen mijn mandaat lag? Kan ik hier iets mee doen? Dat heb ik geleerd in het sociaal werk en helpt me om het los te laten.’
‘Als ik bij een activiteit ben, doe ik graag mee. Dan sta ik met plezier aan de afwas.’
Een goede thuis
‘Ik probeer bewust momenten vrij te houden in mijn agenda, maar dat lukt niet altijd. Zo probeer ik elke woensdag de namiddag te blokkeren om mijn kleindochter van school te halen. Soms komt er toch nog een vergadering of een telefoontje tussen. Mijn man is die dag thuis en vangt dat dan op. Daar heb ik heel veel geluk mee.
Ook als de kleinkinderen blijven slapen, probeer ik die avond vrij te maken. Maar ook dat lukt niet altijd. Soms betrap ik mezelf erop dat ik zeg: het lukt wel, en dan komt er toch nog iets tussen. Dan zegt Bruno altijd: ‘Ja, maar het is oké.’ Dat stelt me wel gerust. Zonder zo’n thuisfront hou je het niet vol.’
In de WINKEL
‘We verdelen de taken thuis goed. Mijn man werkt twee dagen van thuis uit en hij is een hele goede kok. In het weekend of ’s avonds doet hij vaak de boodschappen.
Maar ik durf ’s morgens, op weg naar het werk, ook nog naar de bakker gaan of even binnen te springen in de winkel. Soms zie je mensen denken: oh, de burgemeester in de winkel?! (lacht) Maar ik vind dat ontspannend. Dat is voor mij ook er even tussenuit zijn. En hoewel we een poetshulp hebben en de strijk ‘wegdoen’, doe ik soms ook zelf de strijk. Daar kan ik rust in vinden. Het is een concreet taakje dat ik kan afvinken. In mijn job is dat soms moeilijker.’
Opladen
‘Ik probeer ook tijd te maken voor mezelf. Dat zit voor mij in bewegen: lopen, wandelen, fietsen. Dat heb ik echt nodig voor mijn mentale gezondheid. Het sneuvelt soms als er iets onverwachts tussenkomt, maar wandelen en fietsen helpen mij om mijn hoofd leeg te maken. Ik doe dat ook graag samen met mijn man, zeker op vakantie. Wandel- en fietsvakanties, dat is voor ons echt ontladen. Daarnaast is mijn engagement ook een plek waar ik energie uit haal. Ik zit al sinds mijn 25ste in het bestuur van Femma. We zijn een heel hechte groep en je kan daar jezelf zijn. Ik kan niet altijd op alle activiteiten aanwezig zijn, dat vind ik soms frustrerend. Maar als ik er ben, doe ik graag mee. Dan sta ik met plezier aan de afwas. Geef mij zo’n taakje en ik krijg weer energie.’
