INTERVIEW /
VROUWEN WILLEN MEER DAN EEN ROZE CREDITCARD
✏ SHANNAH JONGSTRA - MEI 2026 - LEESTIJD 4 MINUTEN
Vrouwen willen meer dan een roze creditcard is het boek van Trends-journalist en auteur Ilse De Witte. Vrouwen hebben geen nood aan marketingproducten, maar aan échte financiële gelijkheid. In haar boek legt Ilse hardnekkige ongelijkheden bloot waar vrouwen nog altijd mee te maken krijgen: van de loonkloof en de zakgeldkloof tot de onzekerheid rond geld en de impact van zorgberoepen op hun portemonnee.
‘Niet alleen vrouwen, maar de hele wereld zou er beter van worden als vrouwen zich meer bewust zouden zijn van geld.’ Zo begint Ilse De Witte haar boek Vrouwen willen meer dan een roze creditcard. Als vrouwen beter betaald worden en hun (onbetaalde) werk meer waardering krijgt, versterkt dat niet alleen hun positie, maar ook de samenleving als geheel. Minder kinderen groeien in armoede op, en zij krijgen op hun beurt ook meer kansen. Maar vrouwen zijn - zo blijkt uit onderzoek - ook beter in beleggen. En als ze dat vaker doen, zal er meer geld geïnvesteerd worden in bedrijven met aandacht voor mens, milieu en maatschappij. Én met meer vrouwelijke ondernemers krijgt onze economie een boost, want ze zullen meer producten en diensten ontwikkelen voor een ander en breder publiek.
FEIT
De loonkloof (in uurloon) bedraagt vandaag 7%. Ongeveer 49% van de loonkloof kan verklaard worden (≠ gerechtvaardigd) door een sterke aanwezigheid van vrouwen in minder goed betaalde sectoren of de kleinere anciënniteit van vrouwen. 51% kan niet worden verklaard. Bij topsporters loopt die loonkloof op tot 81%.
Op welke manier wil jij met jouw boek duidelijk maken dat geld een feministisch onderwerp is?
Ilse: ‘De discussie over onbetaalde arbeid in de geplande pensioenhervorming toont dat geld een heel feministisch onderwerp is. Vrouwen nemen nog steeds het grootste deel van de zorg en het huishouden op. Zij werken gemiddeld meer uren, maar verdienen minder en bouwen minder sociale rechten en pensioen op. En dan hebben we het nog niet over de loonkloof. Toch praten we daar weinig over, ook in relaties. Wanneer we aan kinderen beginnen, praten we niet over een eventuele financiële compensatie voor de persoon die een stapje terugzet om voor de kinderen te zorgen. Of over wat er financieel gebeurt bij een scheiding of overlijden. Ook op de werkvloer blijft geld een moeilijk onderwerp. We durven niet aan collega’s vragen hoeveel zij verdienen. Maar hoe kunnen we zo ongelijkheden zichtbaar maken? We moeten echt meer over geld praten. Maar vrouwen doen dat nog veel te weinig.’
Waarom praten vrouwen minder graag over geld?
‘Voor een deel wordt dat volgens mij al in de kindertijd gestuurd. We prijzen meisjes als ze lief of zorgzaam zijn, of om hun ‘mooi kleedje’. En jongens voor hun prestaties. De genderstereotypen die ze zo van jongs af aan meekrijgen, hebben gevolgen voor hun verdere opleiding, loopbaan en leven. Zo blijkt uit studies dat zesjarige meisjes al leerstof vermijden waarvan ze denken dat ze er ‘heel, heel slim’ voor moeten zijn, en denkt 36 procent van de meisjes tussen 7 en 10 jaar dat hun uiterlijk hun belangrijkste troef is. Maar we praten ook anders met onze zonen over geld dan met onze dochters. We leren meisjes sparen, en jongens beleggen en vermogen opbouwen. Bovendien geven moeders vaker financieel advies aan dochters en vaders aan zonen. Zo loop je het risico om een eventuele kloof in financiële geletterdheid of een gebrek aan zelfvertrouwen rond geld door te geven. Vrouwen hebben nu eenmaal minder zelfvertrouwen wanneer het op geld aankomt. We hebben er ook minder tijd voor, omdat we zoveel op ons bord hebben: zorgtaken, huishoudelijk werk, de kinderen, ... We laten de financiële kant vaker aan de man over. En als je niet constant bezig bent met geld voel je je daar onzeker over. Vrouwen zeggen daardoor nogal gemakkelijk: ‘Ik ken er niks van, doe jij het maar’, tegen hun partner.’
FEIT
Jongens krijgen volgens het Kinderonderzoek van het Nederlandse Nibud dubbel zoveel geld voor klusjes als meisjes: het doorsneebedrag voor een klusje was 2 euro voor jongens en 1 euro voor meisjes.
In je boek spreek je ook over de zakgeldkloof?
‘Onderzoek toont aan dat jongens gemiddeld meer zakgeld krijgen dan meisjes. We betalen jongens ook vaker voor klusjes, zoals het gras maaien of de auto wassen. Meisjes helpen dan weer vaker in het huishouden, maar krijgen daar meestal niks voor. Dus daar zit een disbalans. Die ongelijkheid zie je ook in hobby’s. Bij voetballen worden kinderen vaak beloond voor hun inspanning, eerst met drankbonnetjes en later met geld. Maar bij hobby’s die vaker door meisjes beoefend worden zoals dansen of atletiek gebeurt dat niet of minder. We zijn ook meer betuttelend naar meisjes toe wanneer het aankomt op geld; we zijn geneigd onze zonen meer verantwoordelijkheid te geven over geld.’
In de schoolbanken maken meisjes en jongens ook andere keuzes. Welke impact heeft dat op hun financiële stabiliteit?
En welke rol speelt de maatschappij in die keuzes?
‘De loonkloof begint al bij die studiekeuze. Meisjes kiezen vaker voor richtingen die leiden naar minder goed betaalde jobs zoals zorgberoepen. Dat zijn ook jobs waarin vaker deeltijds gewerkt wordt. Enerzijds omdat een voltijds uurrooster moeilijk te combineren is met kinderen. Maar anderzijds ook omdat het soort werk het niet toelaat. In de zorgsector heb je vaak te maken met shiftwerk of versnipperde uren. Dat maakt het bijzonder moeilijk om voltijds werk te combineren met je privéleven. En minder uren betekent weer: minder loon, minder sociale rechten en minder pensioenopbouw. We zien vandaag wel campagnes die meisjes aanmoedigen om voor STEM*-richtingen te kiezen, maar het omgekeerde zie je niet. Ik heb nog nooit een campagne gezien die jongens warm maakt voor zorgberoepen. Dat zegt veel over status en genderrollen in onze samenleving. En dat begint al jong: een meisje dat stoer is en graag voetbalt, vinden we prima. Maar een jongen die zorgzaam is of met poppen wil spelen roept vaak nog weerstand op. En dat heeft gevolgen, zelfs tot in wie de zorgtaken of het zorgverlof opneemt.’
Is het deels ook door die discriminatie dat het vooral de vrouwen zijn die zorgverloven opnemen,
en er zo ook weer een grotere loonkloof in de hand gewerkt wordt?
‘Ja, wat mij enorm opvalt in de discussie rond onbetaalde arbeid is dat er bijzonder weinig aandacht geschonken wordt aan het feit dat wij een heel stereotype kijk hebben op wie het ouderschapsverlof opneemt en wie gaat werken. De man hoort nog steeds de kostwinner te zijn. En er heerst een taboe op mannen die willen zorgen. Sommigen durven geen ouderschapsverlof opnemen omdat zij voelen dat het niet aanvaard wordt om als man bij je gezin te willen zijn. Ik had eens een mannelijke collega die ouderschapsverlof aanvroeg en de leidinggevende vroeg hem: ‘Hoezo, hoeveel kinderen heb jij misschien?’. Als vrouw krijgen wij die vraag niet.’
Hoe kunnen wij ons als vrouw zekerder voelen op financieel vlak?
‘Door er meer mee bezig zijn. Als je iedere week een uurtje tijd vrijmaakt om meer over geld te leren, kom je misschien tot het besef dat je het eigenlijk wel leuk vindt en het ook goed kunt. Zo zien sommige vrouwen misschien ook dat ze toch voldoende buffer hebben om een andere job te doen, of om uit die ongezonde relatie te stappen. Ik heb een tijdje een rubriek ‘Financiële Fitness’ gehad in Trends. Zo wilde ik aangeven dat je jezelf kunt trainen in geldzaken, net zoals sporten. Het lijkt je eerst niet leuk, maar je doet het omdat je weet dat het goed voor je is. En voor je het weet, ben je vertrokken.’
FEIT
Doordat vrouwen minder bezig zijn met beleggen dan mannen wordt de genderkloof verder uitgediept. De bestaande verschillen in zakgeld, inkomen, loon, vermogen en pensioen worden alleen maar groter omdat vrouwen hun geld minder vaak aan het werk zetten. Beleggen is op élk moment en voor iedereen een goed idee, vindt Ilse De Witte.
Ontdek hoe jij gemakkelijk je geld kunt beleggen, ongeacht je budget, via de link onderaan dit artikel.
Ilse draagt haar boek op aan haar nicht Veerle Dehertog, die jarenlang ook een geliefde en gewaardeerde medewerker was van
Femma maar in 2023 overleed. De inkomsten van de auteursrechten van het boek schenkt Ilse aan de vzw’s ALS Liga en Berrefonds.
*STEM staat voor Science, Technology, Engineering en Mathematics (Wetenschap, Technologie, Techniek en Wiskunde).
Ongelijkheid in inkomen en financiële zelfstandigheid is geen individueel probleem, maar het gevolg van hoe we werk, zorg en tijd vandaag organiseren.
De zorgkloof speelt daarin een sleutelrol:
- vrouwen nemen het grootste deel van de zorg op zich
- ze werken daardoor vaker deeltijds, of onderbreken hun loopbaan
- wachtlijsten in de kinderopvang versterken de zorgdruk bij vrouwen
Waarom? Door hardnekkige rolpatronen en de logica dat de laagste verdiener een stap terugzet.
De gevolgen? Minder loon, lager pensioen en minder buffer.
Maar er is meer:
- alleenstaande moeders zijn financieel extra kwetsbaar
- zorgverloven zijn weinig toegankelijk: lage vergoedingen en strenge voorwaarden
Internationale voorbeelden tonen dat het anders kan. In landen waar ouderschapsverlof goed vergoed wordt, en deels verplicht toegekend wordt aan vaders en mee-ouders, wordt zorg gelijker verdeeld.
Femma pleit voor een fundamentele herverdeling van zorg en werk. Pas wanneer zorg écht erkend wordt, verlofstelsels voor iedereen haalbaar en eerlijk verdeeld zijn én er voldoende kinderopvang is, kunnen we de ongelijkheid doorbreken.
Vrouwen willen meer dan een roze creditcard - doorbreek de clichés en doe meer met je geld
Ilse De Witte - Uitgeverij Lannoo - 336 pagina’s - € 25,99
