/FEMMA KRUIBEKE BRENGT MENSEN DICHTER BIJ MEKAAR
✏ SHANNAH JONGSTRA - FOTO'S: EMIEL VANCRAEYNEST - ZOMER 2026 - LEESTIJD 4 MINUTEN
Elk jaar aan het begin van de zomer organiseert Femma Kruibeke, samen met enkele andere organisaties, een garageverkoop. Eén van de populairste activiteiten van het dorp. De opbrengst schenken ze traditiegetrouw aan een goed doel. Dit jaar was dat het Berrefonds, dat mensen steunt bij het verlies van een kind. Een goed doel dat plots een veel diepere betekenis kreeg na het verlies van de kleine 8-jarige Loui, die overleed door een tractorongeval in het dorp.
HOOFDARTIKEL /
Het is een grijze, frisse zaterdagochtend in Kruibeke als verschillende garagepoorten ineens één voor één langzaam opengaan. Tafels, dozen, manden, rekken en vloerkleden komen tevoorschijn met allerlei spullen op of in: kleren, speelgoed, oude cd’s en dvd’s, vazen, servies, fotokaders, zonnebrillen, noem maar op. Het is weer die tijd van het jaar: de garageverkoop van Kruibeke, Bazel en Rupelmonde.
Femma Kruibeke organiseert de garageverkoop ieder jaar samen met de Femma- en Raakgroepen uit Bazel en Rupelmonde. In 2026 is het de elfde keer, en ieder jaar komen er meer en meer deelnemers bij. Iris, kernlid bij Femma Kruibeke, vertelt: ‘166 mensen schreven zich dit jaar in voor de verkoop. Niet slecht, vinden we zelf!’ De opbrengst van het inschrijvingsgeld wordt ieder jaar aan een goed doel gestort.
HET BERREFONDS, OOK VOOR DE OVERLEDEN LOUI
Iris: ‘We kiezen telkens voor een goed doel dat om kinderen draait. Zo schonken we al aan CliniClowns, Boven De Wolken, Het Vlot, het Superheldenfonds, TEJO, Hof Ter Welle en Bednet. En vorig jaar gaven we het geld aan de Speelgoedplaneet in Kruibeke, waar ouders gratis speelgoed kunnen uitlenen voor hun kinderen.’
Dit jaar werd Het Berrefonds gekozen, een vzw die een houvast biedt aan (groot)ouders, vrienden en familie bij het verlies van een kind.
Dit goede doel werd in 2025 al vastgelegd, maar begin dit jaar kreeg de gemeente Kruibeke te maken met een heel droevig verlies, waardoor Het Berrefonds als goed doel ineens nog een stuk belangrijker werd voor Femma Kruibeke.
‘Loui, een jongetje van 8 jaar, kwam in februari door een tragisch ongeval onder een tractor terecht op de geitenboerderij van zijn ouders’, vertelt Iris. ‘Daar sta je machteloos tegenover ... In onze gemeente is er diep om dat verlies gerouwd, maar ook in de rest van Vlaanderen. Het stond in alle kranten. De kleine jongen speelde voetbal en zat op de chiro, dus die verenigingen organiseerden ook herdenkingen. Iedereen was er enorm van aangedaan. Ik vind het fijn dat ook wij via onze garageverkoop toch iets kunnen betekenen voor de familie van Loui. We kunnen uiteindelijk 950 euro schenken aan het Berrefonds.’
EEN WARME BUURTACTIVITEIT
Langzaamaan komt de garageverkoop op gang. Mensen snuffelen tussen stapels cd’s en serviessetjes, kinderen aaien pluchen hondjes en spelen met oud Fisher-Price speelgoed en hier en daar zie je een schatzoeker met heel veel aandacht naar een antiek uurwerk kijken. Iris: ‘Cd’s en dvd’s doen het altijd goed, maar ook lp’s en kinderspeelgoed. En ook kleren worden altijd goed verkocht. Maar alles staat of valt eigenlijk met hoe iemand zijn spullen te koop neerzet. Sommigen steken er veel moeite in, en maken alles overzichtelijk en netjes. Anderen zetten enkel een bak neer waar mensen in moeten rommelen. En dat werkt niet zo goed.’
Of er ook nieuwe leden aangetrokken worden tijdens de garageverkoop? ‘Eigenlijk niet’, denkt Iris, ‘maar wat we volgend jaar wel eens zouden kunnen doen, is een flyer neerleggen met onze activiteiten en onze contactgegevens. Er komen veel jonge vrouwen naar onze garageverkoop, en het zou eigenlijk wel een goed idee zijn om hen ook eens naar onze activiteiten te krijgen. Zo krijgen we misschien toch wat meer leden.’
SAMENWERKEN MET ELKAAR EN VOOR ELKAAR
Want Femma Kruibeke telt vandaag niet zo gek veel leden. Maar daar maken ze zich nog niet zo druk om. ‘We hebben een veertigtal leden, maar we weten ook dat dat vaak in golven verloopt. Soms hebben we meer leden en soms wat minder’, vertelt Iris. ‘Wij organiseren vaak ook activiteiten samen met de andere verenigingen in het dorp, zoals Raak, Ferm of Markant. Zo krijg je meer bezoekers op je activiteit; dat is altijd mooi meegenomen. Wij zien elkaar niet als concurrenten, maar eerder als collega’s. We doen allemaal vrijwilligerswerk, en we willen allemaal iets betekenen voor de mensen. Dus waarom niet samen dan?’
Dat vrijwilligerswerk is iets wat bij Iris in de familie zit. Haar schoongrootmoeder, Mieke Heyman, richtte mee Femma Kruibeke op honderd jaar geleden. En ook haar eigen ouders deden op hun eigen manier aan vrijwilligerswerk. ‘Mijn schoonmoeder was ook bij Femma, en ik volgde uiteindelijk 49 jaar geleden. In die tijd kregen veel vrouwen hun eerste lidjaar cadeau van hun moeder of schoonmoeder; zo ben ik er ook mee ingestapt. En mijn eigen dochter sloot zich ook aan, zo’n twintig jaar geleden. Vandaag is ze 48 jaar en een geëngageerd kernlid. Ze doet het computerwerk en verstuurt de nieuwsflits, onze nieuwsbrief.’
Ondertussen vraagt een meneer de prijs van een ventilator, op zoek naar verkoeling voor de warme zomer. En een jongen hurkt zich om beter naar een puzzel te kunnen kijken die op de grond ligt.
‘De leden die we hebben zijn wel allemaal heel geëngageerd’, gaat Iris verder. Een paar van hen nemen maar aan enkele activiteiten deel, maar een groot deel van onze leden zie je regelmatig. Soms zijn er ook leden die niet meer met de auto rijden en niet te voet naar de activiteit kunnen komen. ‘Dan schakelen we onze taxiservice in’, lacht ze. ‘Oudere leden worden altijd geholpen met vervoer, maar het kan ook zijn dat er een vrouw ’s avonds in het donker niet meer alleen naar huis wil wandelen. Dan brengt iemand anders haar naar huis.’
EVEN EEN-OP-EEN BABBELEN
Ook mentaal zijn de vrouwen van Femma Kruibeke er voor elkaar. ‘We zijn een groep die naar elkaar kan luisteren, en die ook kan meedragen met elkaar. Als het eens niet goed gaat met iemand, kan zij haar hart meestal wel luchten. In groep of een-op-een’, vertelt Iris. Maar sommigen vinden ook de weg naar Iris’ deur om eventjes te babbelen. ‘Als er een Femmavrouw voor mijn deur staat om iets te brengen of zo, en ik vraag haar of ze eventjes wil binnenkomen, horen mijn man en ik ondertussen al aan de manier waarop ze ‘ja’ zegt dat ze eigenlijk even wil praten. Mijn man zegt dan altijd meteen: “Ik ga even in de garage iets doen”’, lacht Iris. ‘Dan kunnen wij even babbelen, en dat is belangrijk.’
De sfeer bij Femma Kruibeke is altijd gemoedelijk volgens Iris. ‘Het hoeft niet altijd groots te zijn bij ons, we zijn al content als we gewoon samen een spelletje kunnen spelen en kunnen babbelen. Maar de populairste activiteiten zijn wel de crea-namiddagen. Soms werken we samen met een organisatie die Burkina Faso steunt, en samen met hen hebben we eens een kimono gemaakt uit Afrikaanse stof. Daar kwamen veel jonge vrouwen op af, en ook de kookles doen ze graag.’
Maar ook de fiets- en wandeltochten van Femma Kruibeke zijn telkens een succes. De mannen mogen dan ook mee. ‘Wij zijn ook een beetje een gezinsvereniging, we proberen de mannen en kinderen toch regelmatig te betrekken. We moeten ook een beetje aandacht voor hen hebben natuurlijk, maar niet altijd’, lacht Iris.
100 JAAR FEMMA KRUIBEKE
In 2025 mochten Iris en de andere Femmavrouwen honderd kaarsjes uitblazen voor de groep die werd opgericht door Iris’ - ondertussen overleden - schoongrootmoeder.
Het hele jaar door werd er op verschillende momenten gevierd. Zo werd er een dag besteed aan de geschiedenis van Femma Kruibeke: ‘We haalden oude, handgeborduurde vlaggen boven en zelfs de burgemeester kwam op bezoek.’ Een andere dag mochten alle leden iets binnenbrengen waar ze trots op waren. Sommige vrouwen brachten handwerk mee, andere kunstwerken uit mozaïek of glas. En nog anderen lieten kleren zien die ze genaaid hadden. En we hebben op een bepaald moment onze leden ook in de watten gelegd; we nodigden een traiteur uit en lieten ons bedienen. We hebben samen lekker gegeten’, herinnert Iris zich.
‘Ik denk dat die 100-jarige viering één van de mooiste momenten is geweest uit mijn hele Femma-carrière’, glundert Iris. ‘Ik was oprecht trots op ons, op Femma Kruibeke. We zijn goed bezig en we slagen erin mensen samen te brengen. En dat is heel fijn om te zien.’
Ondertussen gaan de laatste koopjesjagers stilaan naar huis. Met volle tassen en een ietwat lichtere portemonnee. Buren zoeken elkaar op en zetten hun klapstoelen naast elkaar. Eén man vraagt aan zijn buurman of ze misschien zin hebben om mee te komen barbecueën vanavond. ‘Kijk maar’, zegt Iris, ‘onze garageverkoop is zoveel meer dan een simpele verkoop. Het is een echte straatactiviteit die de mensen dichter bij elkaar brengt. En daar staat Femma Kruibeke ook voor.’
