VROUW MET VERHAAL /
SIMONE VEIL
✏ SHANNAH JONGSTRA - ILLUSTRATIE RUTGER VAN PARYS - MAART 2026 - LEESTIJD 2 MINUTEN
Simone Veil werd in 1927 geboren als Simone Jacob, in een Joods gezin in Frankrijk. Als tiener werd ze gedeporteerd naar het concentratiekamp Auschwitz, en later ook naar Bergen-Belsen. Door te liegen over haar leeftijd kon ze ontsnappen aan de gaskamers en werd ze naar werkkampen gestuurd. Ze was een van de weinigen die deze hel overleefden, maar ze was wel getekend voor het leven.
Minister van Volksgezondheid
Na de oorlog studeerde Simone rechten en politieke wetenschappen, waarmee ze een baan wilde krijgen in dienst van de samenleving en met veel aandacht voor mensenrechten en waardigheid. In 1947 trouwde ze met Antoine Veil, een diplomaat. Ze werd magistraat en later minister van Volksgezondheid. Frankrijks eerste vrouwelijke minister.
Vrouwenrechten
Als magistraat, en later als minister, zette Simone zich onder meer in voor gevangenishervormingen. Ze kaartte expliciet de situatie van vrouwelijke gedetineerden aan: gebrek aan hygiëne, medische zorg, privacy en aandacht voor zwangerschap of moederschap. Ze ondersteunde ook hervormingen die snellere echtscheidingsprocedures mogelijk maakten en betere sociale bescherming boden aan alleenstaande moeders, onder meer via uitkeringen en toegang tot huisvesting.
Abortus legaliseren
In 1975 schreef ze geschiedenis in Frankrijk door abortus te legaliseren. Een wet die niet makkelijk in te voeren was in een vijandig en overwegend mannelijk parlement. Ze zei in haar - ondertussen beroemd geworden - rede tijdens de Nationale Vergadering dat ‘abortus een uitzondering moest blijven, dat het voor een vrouw altijd een drama zou blijven en dat de wet
bedoeld was om vrouwen in nood te helpen’.
De wet rond de legalisering van abortus werd le Loi Veil genoemd - de Veil wet. Ook zorgde ze in die periode voor een uitbreiding van het bereik en de toegang tot anticonceptiemiddelen zoals de pil.
Het Pantheon
Simone Veil was ervan overtuigd dat een samenwerking tussen Europese landen hét antwoord zou bieden op alle oorlog en verdeeldheid. Ze werd de eerste vrouwelijke voorzitter van het Europese Parlement en bleef zich haar hele leven lang inzetten voor verzoening en democratie.
Simone stierf in 2017 en kreeg als een van de enige vijf vrouwen een begraafplaats aan het Pantheon in Parijs, samen met Marie Curie, Josephine Baker en twee Franse vrouwen die in het verzet meevochten tijdens de Tweede Wereldoorlog.