VLAAMS ACV-CONGRES 2026 /
“De loopbaan is een erg veranderlijk gegeven”
TEKST Amélie Janssens / 19 november 2025 / leestijd 3 minuten
“Wat is nodig om mensen op een gezonde, tevreden en productieve manier aan de slag te houden?, dat is al ruim 15 jaar de kern van mijn werk.” Dat maakt van professor Ans De Vos dan ook een geschikte gesprekspartner voor dit congresthema.
Ans De Vos is professor aan de Universiteit Antwerpen en aan de Antwerp Management School, waar ze houder is van de leerstoel Next generation work. Creating sustainable careers.
Arbeidsmarkt ingrijpend veranderd
“Die leerstoel ontstond vanuit de vaststelling dat de arbeidsmarkt de voorbije decennia ingrijpend is veranderd. De klassieke lineaire loopbaan, waarmee je de hele loopbaan kunt afleggen met de competenties die je aan de start hebt, bestaat bijna niet meer. Dat vraagt een herdenking van onze systemen, maar dat gebeurt natuurlijk niet over één nacht ijs. Binnen de leerstoel voeren we dus onderzoek naar wat zowel mensen als organisaties nodig hebben om in die nieuwe arbeidsmarkt overeind te blijven.”
Meer dan enkel opleiding
“Levenslang leren is een van de componenten om als werknemer je plaats te blijven vinden”, gaat Ans De Vos verder. “Met de rugzak aan competenties waarmee je op je achttiende of vierentwintigste je eerste stappen zette, kun je niet het hele traject afleggen. Maar levenslang leren gaat ook verder dan enkel opleidingen volgen. Ook als je gewoon aan het werk bent, ontwikkel je andere competenties. Op jezelf, maar ook in interactie met je collega’s.”
“Er moet in dialoog gegaan worden, vanuit de realiteit van de werkvloer.”
ANS DE VOS
En levenslang leren is niet de enige component, benadrukt De Vos. “Ik pleit heel erg voor een integrale aanpak. Mensen moeten bijvoorbeeld ook gezond aan het werk kunnen blijven en zich verbonden blijven voelen met wat ze doen. Ook daar moet op ingezet worden.”
“Het is bovendien heel belangrijk dat we het perspectief van de persoon in kwestie niet uit het oog verliezen. Als het over langer werken gaat, zal een arbeider van 57 jaar daar wellicht anders over denken dan een manager van 41. Waar je je bevindt in je loopbaan, je gender, je leeftijd, je positie, alles speelt mee. Dat maakt dat ook voor eenzelfde persoon de loopbaan een erg veranderlijk gegeven is. Een perspectief in beweging. En hoe mensen omgaan met verandering, wordt dus door dat veranderlijke perspectief beïnvloed.”
Daarom pleit professor De Vos voor een bottom-up aanpak. “Er moet in dialoog gegaan worden, vanuit de realiteit van de werkvloer. Wat verandert er in onze context en hoe kunnen we erop inspelen? Op dat vlak is het project van de leerambassadeurs natuurlijk een mooi voorbeeld. Ideaal zou het zijn als zulke projecten via de sectoren hun weg naar hogere niveaus zouden vinden om het tot beleid te schoppen. Wat me nu vooral zorgen baart in het arbeidsmarktbeleid is het feit dat er vooral naast elkaar maatregelen worden genomen. De integrale aanpak ontbreekt.”
