RUGGESPRAAK /
ANN Helpdeskmedewerker AZ Sint-Lucas Gent
TEKST Patrick Van Looveren / FOTO James Arthur / 18 OKTOBER 2025 / LEESTIJD 2 MINuten
“Klonk er tijdens de covid-crisis nog een applaus voor de zorghelden, nu horen we alleen: langer, harder en flexibeler werken.”
“De Septemberverklaring van Vlaams minister-president Diependaele was een koude douche. De Vlaamse Regering zal ook volgend jaar geen extra geld vrijmaken voor het personeel van de zorg. Sterker nog: de regering plant tot 90 miljoen euro extra te besparen in de welzijnssector. Terwijl we met de werknemers van de non-profit al jarenlang aan de alarmbel trekken. Er zijn te weinig handen om iedereen de nodige zorg te bieden en de werkdruk is onhoudbaar hoog. Om voldoende mensen te kunnen vinden en te behouden zijn aantrekkelijkere loon- en arbeidsvoorwaarden nodig. We trokken met de non-profit de voorbije maanden al twee keer met meer dan 30.000 de straat op om onze eisen kracht bij te zetten, maar krijgen geen gehoor. Het Zomerakkoord van de federale regering brengt evenmin soelaas. Ook al weten we nog niet tot welke beslissingen dat akkoord uiteindelijk zal leiden, we weten al wel dat we een malussysteem voor onze pensioenen aan onze rekker hebben. Dit treft de zorg hard omdat in onze sector vooral vrouwen actief zijn die, om de werkdruk aan te kunnen en om werk en gezin te kunnen combineren, dikwijls deeltijds werken. Ondertussen blijven ook de landingsbanen onzeker. Wie al een dagje ouder is, trekt het steeds hogere ritme in onze zorginstellingen echter niet meer zo goed. Hou je daar geen rekening mee, dan zal de uitval nog toenemen. Het aantal collega’s dat ziek uitvalt ligt nu al zo hoog. Klonk er tijdens de covid-crisis nog een applaus voor de zorghelden, nu horen we alleen: langer, harder en flexibeler werken. Ook de roep om publieke diensten te privatiseren, klinkt alsmaar luider. Als we ons onderwijs, openbaar vervoer of onze zorg vermarkten, dan stijgen sowieso de kosten voor burgers en verliezen we aan democratische dienstverlening. Gelukkig zijn er de vakbonden nog om hier tegen in te gaan. Om het in het Gents te zeggen: ‘Nee nee kapoen, zo gaan wij dat hier niet doen’.”