ruggespraak /
DAISY, huishoudhulp bij Het Poetsbureau
TEKST Patrick Van Looveren / FOTO Maarten De Bouw / 11 februari 2026 / leestijd 3 minuten
/“JE MAG NIET WORDEN AFGESTRAFT OMDAT JE EEN ZORGENGAGEMENT OPNEEMT”
Vrouwen nemen vaker zorgtaken op dan mannen. Daardoor werken ze vaker deeltijds, nemen ze vaker zorgonderbrekingen en hebben ze meer gefragmenteerde loopbanen. Voor dat zorgengagement worden ze afgestraft door de Arizona-regering. Eén op twee vrouwen riskeert een pensioenmalus. “Dat is zeker zo in mijn sector”, zegt huishoudhulp Daisy Ryckaert, die werknemersafgevaardigde is bij Het Poetsbureau. “Heel wat collega’s nemen de zorg op voor hun kinderen, partner, ouder of grootouder. De meesten werken 20 à 25 uur per week. Zo komen ze nooit aan hun 7.020 dagen om de pensioenmalus te ontlopen. Ik werk nu progressief, ik ben onlangs geopereerd. Daarvoor werkte ik voltijds. Ik heb een partner met een beperking die zorg nodig heeft. En ik ontferm me over mijn buurvrouwtje van 81. Die heeft niemand. Vorig jaar is ze gevallen in haar appartement. Ze kon niet meer recht en riep om hulp. Ik hoorde haar niet, maar mijn drie hondjes wel en die bleven maar keffen tot ik ging kijken. Sindsdien spring ik elke dag bij haar binnen om te helpen. Ik doe dat met alle plezier, maar het komt er wel bovenop. Een mantelzorgpremie krijg ik niet. Raar dat het beleid daarrond verschilt van gemeente tot gemeente. In de dienstenchequesector heeft 60% te kampen met lichamelijke klachten. Als werknemersafgevaardigde probeer ik er mee op toe te zien dat er ergonomisch kan worden gewerkt en dat huishoudhulpen basiskennis hebben over gevaarlijke producten. Als huishoudhulp werk je met de poetsmiddelen die de klant ter beschikking stelt. Als je aangeeft dat je niet wil werken met een bepaald product, hebben veel klanten daar geen begrip voor. Ze dreigen dan te bellen naar ‘de bureau’ om je af te branden. Nu de prijs van de dienstencheques verhoogd is, is de werkdruk ook verhoogd. Klanten engageren je nog maar voor 3 in plaats van 4 uur, maar verwachten wel dat het even proper is. Ons werk zou moeten erkend worden als zwaar beroep. In de dienstenchequesector krijg je als werknemer ook af te rekenen met veel discriminatie, soms botweg racisme. Zelf zit ik een transgenderproces. Klanten die daarvoor heel tevreden waren van mijn werk, reageren nu slecht. De werkgever luistert wel, maar doet weinig met discriminatieklachten.”