RUGGESPRAAK /
Daniël, orderpicker bij Bidfood Makady
TEKST Donatienne Coppieters / FOTO Layla Aerts / 8 april 2026 / leestijd 3 minuten
/“Racisme en discriminatie mag je nooit laten passeren!”
In 2025 kreeg Unia 2.502 meldingen van racisme. Vooral op het werk krijgen mensen ermee te maken. Dat racisme een hardnekkig probleem is, ondervindt Daniel Iraz. Hij werkt
‘s nachts als orderpicker bij Bidfood Makady en oefent momenteel zijn eerste mandaat uit als ACV-afgevaardigde, in het Comité PB en de Vakbondsafvaardiging. “Onze onderneming is een groothandel in voedingsproducten voor de horeca. Hoewel onze directie het bedrijf voorstelt als een kmo, behoren we tot de internationale beursgenoteerde groep Bidcorp.
Vanaf het begin werd ik geconfronteerd met opvallende situaties van racisme en discriminatie. Ons bedrijf ligt in Dilbeek, maar de meerderheid van het personeel is van buitenlandse origine. Een verantwoordelijke tekende hakenkruisen op documenten. Hij viseerde ook een collega van Congolese afkomst, die hij beledigde met racistische uitspraken en opmerkingen. Zo noemde hij hem traag ‘zoals alle Afrikanen’ en zei hij dat hij ‘terug naar Afrika’ moest gaan. Die Congolese collega zat aan het einde van zijn loopbaan en wilde liever nog even ‘op zijn tanden bijten’ om zonder problemen zijn pensioen te halen. De directie minimaliseerde de feiten en beweerde dat de verantwoordelijke het niet kwaad bedoelde en dat het om humor ging. Het was pas toen we met onze kern, in gemeenschappelijk vakbondsfront met het ABVV, de zaak doorspeelden aan de algemene directie van Bidfood België, met foto’s van de hakenkruisen als bewijs, dat deze verantwoordelijke uiteindelijk uit elke leidinggevende functie werd verwijderd.
Het moeilijke in mijn vakbondsrol is hoe ga je om met de angst van de slachtoffers? Collega’s die slachtoffer zijn van racisme en discriminatie durven meestal niets te ondernemen, omdat ze onder geen beding hun werk willen verliezen. Ik heb twee keer contact opgenomen met Unia, maar dat kan helaas geen klacht indienen als de persoon zelf niet getuigt. Daarom is het belangrijk om binnen het bedrijf te handelen, om de mentaliteit bij te sturen en niets te laten passeren. Om collega’s te sensibiliseren, hangen we affiches op en verspreiden we pamfletten. Mijn boodschap aan andere afgevaardigden is: laat het niet los. Ook al hebben slachtoffers zelf niet de kracht om te handelen, omdat ze bang zijn om hun job te verliezen als ze klacht indienen en het racisme en de discriminatie dan maar zwijgend ondergaan, is het onze rol om naar hen te luisteren en hen te verdedigen. Onrecht moet je aanpakken. Mijn motivatie om vakbondswerk te doen is sterk geïnspireerd door het parcours van Chris Smalls, die in de Verenigde Staten ondanks veel tegenkanting de eerste vakbond bij Amazon heeft opgericht.”