HET PUNT /
Een ouderwets wereldbeeld
Tekst Ann Vermorgen, ACV-voorzitter / 13 maart 2026 / leestijd: 2 minuten
Ik moest lachen, al was het wel groen lachen natuurlijk, toen ik een advertentie van een oppositiepartij zag voorbijkomen online. Jan Jambon aan een bedrade telefoon. “Hallo Jan? De jaren 50 hier! U wil ons terug?” 9 maart, een succesvolle editie van de Vrouwendag was nog maar ei zo na achter de rug, en de maskers vielen nog maar eens af. Tijd voor een gedragswijziging bij vrouwen, ze moeten maar wat meer werken! Zou de minister van Pensioenen zelf een voltijdse job combineren met gezinstaken en alle mentale inspanning die daarbij hoort? De zorgtaken spreiden, zou daar dan eventueel… ook een wijziging in het beleid bij horen? En zou de minister al gehoord hebben van eenoudergezinnen?
Zelfs de regeringspartijen putten zich uit in excuses, al was dat voorzichtigjes: ‘Slecht en onhandig verwoord’, klonk het bij de ene. (Dan beter de ‘mojo laten swingen’ door een personal brand manager, slikten ze allicht in.) ‘We tillen hier zwaar aan’, luidde het klokje bij de andere in een krant. ‘Die uitspraak past helemaal niet in onze visie op de samenleving’. Eerder in het artikel liet dezelfde partij zich dan wel weer ontvallen: ‘Wie werkloos is en met z’n vingers draait, dié moet zijn gedrag aanpassen.’ Net als de uitspraak van Jambon getuigt ook die van een wereldvreemde blik op de bittere realiteit van gewone mensen.
Want de ‘werkloze’ wijkwerkers die nuttig werk doen in de crèches en de scholen, voor hen is er nog steeds geen oplossing. De ‘werkloze’ mantelzorgers, die broodnodige zorg opnemen voor hun naasten – vaak omdat het formele circuit al veel te lang uit zijn voegen barst – zij worden geviseerd. De arbeider of bediende die op latere leeftijd zijn werk verloren heeft en niet meer aan de bak komt, krijgt die echte jobkansen of wordt die gestigmatiseerd en op droog zaad gezet?
-//-
“De regeringsmaatregelen verraden stuk voor stuk een wereldbeeld dat heel weinig respect aan de dag legt voor wie werkt en zorgt.”
ANN VERMORGEN
_
De maatregelen, net als sommige uitspraken van deze regering, verraden stuk voor stuk een wereldbeeld dat heel weinig respect aan de dag legt voor wie werkt en zorgt. Voor wie het moeilijk heeft. Voor gezinshoofden mogen de minima in de werkloosheid botweg onder het leefloon vallen. En zelfs werkgevers vinden dat oké. Blijkbaar mogen gezinnen verzuipen eens het gezinshoofd zijn werk verliest. Dat is uitdrukkelijk een wereldbeeld dat wij niet delen. En haaks staat op een constructieve, hedendaagse kijk op wat werken, zorgen en leven vandaag is.
