HET PUNT /
Smalle Erik
tekst Ann Vermorgen, ACV-voorzitter / Foto Paul Corbeel / 15 OKTOBER 2025 / LEESTIJD 3 MINUTEN
Kent u Dikke Freddy? Dikke Freddy is de man die via de krant brieven stuurt naar politici van allerlei slag. Dikke Freddy doet vaak de maskers van de machtigen afvallen. Wel, ik denk dat Freddy een neef heeft die bij ’t ACV werkt. Smalle Erik.
Erik stuurt me vaak mails. Met lange berekeningen van pensioenen van mensen of over wat het zou opleveren als er een taks komt op digitale activiteiten voor Amazon en andere giganten. Maar Erik heeft ook een groot hart. En daarom stuurde hij me ook voor wie op straat kwam 14 oktober.
Erik was er voor Helga. Zij werkt als poetshulp met dienstencheques. Keihard werk dat haar rug nog meer doet kraken dan anders. Ze kreeg onlangs 0,77 euro per uur bruto opslag, na maanden volgehouden syndicale strijd. Maar we weten allemaal dat Helga dit netto amper zal merken op haar bankrekening.
Erik was in Brussel voor Veerle. Zij werkte heel haar leven in een winkel, maar is sinds twee jaar werkloos. Binnenkort verliest ze haar uitkering. Misschien zal ze nog steun van het OCMW ontvangen. Misschien, want haar man heeft een inkomen. Veerle wordt hardhandig geactiveerd. Omdat ze al zolang ‘profiteert’. Hoe gaat het afnemen van haar uitkering Veerle aan werk helpen? Goeie vraag, maar er is geen antwoord op. Alleen dat flexiwerk wordt uitgebreid naar nog meer sectoren.
Erik kwam samen met Solange naar Brussel. Solange is 59 en heeft twee kinderen. Allebei met een zware beperking. Solange combineert al 30 jaar haar werk met de zorg voor haar twee kinderen. Toch werkte ze nooit minder dan halftijds en meer wanneer het kon. Maar met de pensioenmalus straft de regering de zorg voor haar kinderen straks af. Solange dreigt langer te moeten werken voor minder pensioen. Omdat ze de zorg opnam voor haar gehandicapte kinderen. Alstublieft Solange, graag gedaan Solange.
-//-
“Wie de gewone man negeert, krijgt de straat terug. Dat bewees u met meer dan 100.000 afgelopen dinsdag.”
ANN VERMORGEN
_
Allemaal onder het mom van ‘het kan niet anders’. Want ‘er is geen alternatief’. U kent het riedeltje. Met als dirigent van dat kattengejank een premier die onlangs nog ongegeneerd een indexsprong én een btw-verhoging op tafel legde. Terwijl de lonen al jaren bevroren zijn. Terwijl we allemaal weten dat het wel anders kan. Door iedereen correct te laten bijdragen. Met de simpele regel dat op ieder uur arbeid ook bijdragen aan de sociale zekerheid verschuldigd zijn, managementvennootschap of niet. Met een ernstige meerwaardebelasting. Met een echte vermogensbelasting. Met een digitaks voor de techgiganten. Met werk dat niet ziek maakt.
Door het geld niet te verspillen. Met een ernstige en kritische doorlichting van de miljarden subsidies aan bedrijven. De totale overheidssteun voor privébedrijven bedraagt een geschat totaal van 51,9 miljard euro in 2022. Dat is meer dan de gezondheidsuitgaven. Dat anderhalve keer het onderwijsbudget. Natuurlijk zitten daar belangrijke steunmechanismen bij. Natuurlijk ga je dat niet allemaal afschaffen. Maar dat gaat over zoveel geld dat daar zeer dringend moet naar gekeken worden. Zorgen ze voor meer jobs? Zorgen ze ervoor dat bedrijven hier blijven? Zorgen ze voor echte innovatie? Of verdwijnt dat geld gewoon in de zakken van aandeelhouders?
We laten ons niet pluimen. Wie de gewone man negeert, krijgt de straat terug. Dat bewees u met meer dan 100.000 afgelopen dinsdag.
