HET PUNT /
Veiligheid en gezondheid zijn geen spel
TEKST Bart Vannetelbosch, nationaal secretaris ACV / ILLUSTRATIE Ruger van Parys / 8 april 2026 / leestijd: 3 minuten
Elk jaar herdenken we op 28 april alle slachtoffers van arbeidsongevallen en beroepsgerelateerde ziekten. Elk slachtoffer is er één te veel. Werken zou gezond moeten zijn, maar voor steeds meer werknemers maakt werk hen net ziek. De kans op een ongeval of ziekte is bovendien niet voor alle werknemers gelijk. De groep kwetsbare werknemers groeit jaar na jaar. Die toename is geen toeval, maar het rechtstreekse gevolg van de steeds verdergaande flexibilisering van de arbeidsmarkt. Voor de federale regering is die flexibilisering nochtans een speerpunt van het beleid.
Vandaag werken bijna 500.000 werknemers als interimmer. Daarnaast zijn er meer dan 600.000 jobstudenten, van wie 300.000 via uitzendarbeid. Bijna 200.000 werknemers zijn actief in een flexi-job – een aantal dat door nieuwe regeringsmaatregelen nog zal stijgen. In België zijn er bovendien 250.000 freelancers actief.
Tegelijk zien we een groei in precaire sectoren, gekenmerkt door zeer flexibele arbeidsomstandigheden, onzekere arbeidsrelaties, een gemiddeld lage scholingsgraad, een hoge migratieachtergrond en taalbarrières. Daarbovenop komt verspreide tewerkstelling, waarbij werkgevers vaak weinig grip hebben op de arbeidsomstandigheden, en lange ketens van onderaanneming waarin niemand nog echt verantwoordelijkheid opneemt.
Voeg daarbij de toename van vrijwillige overuren en flexibeler en goedkoper nachtwerk, en je krijgt een explosieve mix die leidt tot meer ongevallen en gezondheidsproblemen. Slachtoffers van arbeidsongevallen en beroepsziekten vallen bovendien nog te vaak zonder adequate vergoeding of ondersteuning.
De beperkte cijfers waarover we beschikken, en de verhalen van slachtoffers zelf, spreken boekdelen. Werknemers met weinig anciënniteit lopen duidelijk meer risico. Interimmers hebben bijvoorbeeld dubbel zoveel arbeidsongevallen. Worden flexi-jobbers de volgende zwarte statistiek? Bij dienstenchequemedewerkers – intussen meer dan 140.000 – zien we een duidelijke toename van spier- en skeletaandoeningen, die vaak niet erkend worden als beroepsziekten. In de bouw blijven ernstige arbeidsongevallen voorkomen, vaak bij niet-verzekerde werknemers. En recent besliste de regering nog om de verplichte arbeidsongevallenverzekering voor platformwerkers met twee jaar uit te stellen.
-//-
“De groep kwetsbare werknemers groeit door
de flexibilisering van de arbeidsmarkt jaar
na jaar.”
BART VANNETELBOSCH
_
De meeste flexibele arbeidsvormen ondergraven bovendien de financiering van de sociale zekerheid. Wie draait uiteindelijk op voor de kosten van ziekmakend werk? Juist: de slachtoffers zelf en de samenleving als geheel. Werknemers zijn dus dubbel de pineut.
Het is tijd voor actie. Beperk de doorgedreven flexibilisering, bescherm kwetsbare werknemers, garandeer een correcte vergoeding en ondersteuning wanneer het misloopt. Want alle werknemers zouden gelijk moeten zijn als het gaat om de bescherming van hun veiligheid en gezondheid.
Dat is vandaag niet het geval. Veiligheid en gezondheid zijn geen spel.
Naar aanleiding van de Internationale Dag voor veilig en gezond werk vraagt het ACV aandachtvoor de steeds groeiende groep kwetsbare werknemers, die onvoldoende beschermd zijn.
