HET PUNT /
Vliegers
TEKST Ann Vermorgen, ACV-voorzitter / 19 NOVEMBER 2025 / LEESTIJD 3 MINUTEN
“Hoeveel collega’s heeft u al ten grave gedragen?” De vraag van een militant die op de luchthaven werkt, maakte de vergadering heel stil. 40 collega’s telde hij, op 35 jaar dienst. “Ik kan niet hard maken dat dat aan het werk ligt”, stelde hij, “maar de korte vluchten, de lagekostenmaatschappijen, ze maken de werkdruk moordend. We hebben onregelmatige uren. Tot 17 keer op 22 dagen tijd staat de wekker op een ander uur. We hebben zwaar fysiek werk op het tarmac, in weer en wind. Tussen het fijnstof ook. Met veel lawaai. We eten op rare uren.”
Het vat goed waarom we het November Appel organiseerden, de drie dagen staking. De regering-De Wever wil zwaar ingrijpen in de pensioenen en in het arbeidsrecht. Dat betekent nog langer, harder en flexibeler werken. Met nog meer impact op de gezondheid. En voor minder pensioen. Noodgedwongen vroeger stoppen betekent stevig inleveren. Een tijdje zorg gegeven, niet hebben kunnen werken, deeltijds gewerkt? Dat is dan zwaar inleveren. 1 op 2 vrouwen. 1 op 4 mannen. Terwijl we gedurende de loopbaan nog meer flexibiliteit aan de dag moeten leggen, nog meer uren moeten maken, mogelijk premies verliezen. Minder gelijkgestelde periodes kennen.
Dat maakt mensen terecht kwaad. En strijdvaardig. Steeds meer.
Selina, een jonge militante bij wie u in het Kruidvat tandpasta koopt, vraagt zich af: “Zien politici wel hoe moeilijk het wordt voor jonge mensen om toekomstplannen te maken, een huis te vinden, een gezin te stichten, laat staan te dromen van een zorgeloze oude dag? De balans is zoek. De werkdruk stijgt, de lonen staan onder druk, de kosten blijven stijgen, en de mentale gezondheid kraakt onder verwachtingen die steeds zwaarder worden. Wij willen niet de generatie zijn die stil toekijkt terwijl alles achteruitgaat. Wij willen de generatie zijn die zegt: Tot hier en niet verder.”
-//-
“De staking is een voelbaar signaal dat werkgevers en regering niet kunnen negeren.”
ANN VERMORGEN
_
Tot hier en niet verder. Daarom: een staking. Een voelbaar signaal dat werkgevers en regering niet kunnen negeren. Omdat we het verplicht zijn aan onze collega’s en wie na ons komt. Omdat sommige vliegers niet mogen opgaan. Omdat politici de keuze hebben. Omdat ons verzet telt.
Dank aan ieder van jullie voor de gezamenlijk volgehouden inspanning.