HET PUNT /
Het gesprek aan de koffiemachine
Tekst Ann vermorgen, ACV-voorzitter / 9 september 2026 / leestijd 3 minuten
September. De boekentassen weer gevuld, net als de werkagenda’s, en politici duwen richting een begroting en de State of the Union in oktober. Maar de signalen staan niet bepaald op groen: verontrustende berichten uit sectoren en onze economie. Een premier die opvallend stil blijft. Ondanks een zomer vol hittegolven en de dodelijke overstromingen in Nepal en Tibet lijkt het klimaat alweer naar de achtergrond verdwenen. Een vraag blijft echter terugkomen: wie zal de rekening betalen?
In begrotingsoefeningen is vaak beperkte fantasie aan het werk. Daarom maken gewone mensen zich terecht zorgen. Want wat betekent een slechte btw-hervorming die nog eens op tafel komt? Dat de boodschappen, producten en diensten die gezinnen nodig hebben duurder worden, terwijl grote fiscale lekken onaangeroerd blijven. Wat betekent een beperking van de groeinorm in de gezondheidszorg? Nog langer wachten op een afspraak in het ziekenhuis, nog meer druk op de zorg. Nog op het menu: verdere afbraak van de automatische loonindexering, nadat we al de centenindex te verduren kregen. Welke partijen gingen ook alweer de index redden?
Nochtans. Zo hoeft het niet allemaal te gaan. Wie doet alsof er geen alternatieven bestaan, heeft eenvoudigweg niet goed gekeken. Naar een correctere bijdrage van de sterkste schouders. Naar voorstellen die fiscale fraude en ontwijking aanpakken. Naar voorstellen die investeren in preventie en klimaat in plaats van erop te besparen. Daarom zijn we vanaf 9 september met onze begrotingskranten opnieuw in gesprek in de bedrijven en op straat. Want de toekomst van onze sociale zekerheid, onze gezondheidszorg en onze koopkracht belangt ons allemaal aan.
-//-
“Wie doet alsof er geen alternatieven bestaan, heeft eenvoudigweg niet goed gekeken.”
ANN VERMORGEN
_
Misschien is dat wel de echte State of the Union: niet de toespraak die straks vanop een podium wordt gehouden, maar het gesprek aan de koffiemachine, in den atelier, op de werf of onderweg naar huis. Daar horen we geen vraag naar blinde besparingen. Wel naar rechtvaardigheid. Naar een goed pensioen. Naar kwalitatieve en toegankelijke zorg. De economie die mensen moet vooruithelpen, niet enkel aandeelhouders. Naar een klimaatbeleid dat niet telkens wordt uitgesteld tot na de volgende ramp.
