DE STELLING /
Studenten moeten onbeperkt kunnen werken
TEKST Bram Van Vaerenbergh / FOTO Jacob Lund & Maarten De Bouw
Er ligt een wetsvoorstel op tafel om de tewerkstellingsbeperkingen voor studentenjobs op te heffen. Tot nu toe mogen studenten 600 uur per jaar werken aan een verlaagde socialezekerheidsbijdrage. De laatste jaren werd de mogelijkheid voor studenten om te werken al fors uitgebreid, maar is dat wel zo’n goed idee? Moeten studenten niet eerder studeren dan onbeperkt te werken? En wat kunnen we er aan doen?
“Onbeperkt werken kan nefast zijn voor welzijn én studieprestaties”
Joke Vrijs, nationaal verantwoordelijke Jong ACV
“Hoewel het voorstel benadrukt dat studenten onbeperkt moeten kunnen werken om hun zelfstandigheid te vergroten en de arbeidsmarkt te ondersteunen, moeten we ook de negatieve gevolgen voor de studenten zelf én de bredere arbeidsmarkt in overweging nemen”, zegt Joke Vrijs, nationaal verantwoordelijke van Jong ACV.
Jongeren die onbeperkt werken, kunnen negatieve gevolgen ondervinden die zowel hun academische prestaties als hun welzijn beïnvloeden”, vervolgt Vrijs. “Om te beginnen is er de beperkte sociale bescherming: ze hebben geen toegang tot een werkloosheidsuitkering als zij hun baan verliezen zoals we tijdens de coronapandemie zagen. Hun gewerkte uren als student tellen ook niet mee voor hun pensioenopbouw, ze hebben een beperkte toegang tot de ziekteverzekering en daarnaast hebben ze geen recht op jaarlijkse vakantie en vakantiegeld. Uit eigen onderzoek blijkt dat 59% van de studenten financiële hinder ondervond door de coronacrisis en 67% zelfs hun job niet kon blijven uitoefenen.”
“We mogen ook niet voorbij gaan aan het feit dat studieprestaties kunnen lijden onder (te) veel werken. Het combineren van werk en studie zorgt voor vermoeidheid en minder tijd voor academische verplichtingen. Daarenboven durven werkgevers druk zetten op studenten om meer te werken. Die studenten zijn kwetsbaar, omdat ze vaak werken met flexibele en tijdelijke contracten die hen geen enkele zekerheid bieden. Wat dan weer een ander probleem oplevert: het intensieve gebruik van studentenarbeid verdringt kortgeschoolde en kwetsbare werkzoekenden van de arbeidsmarkt. Studenten worden vaak ingezet als goedkope arbeidskrachten, wat de werkgelegenheid voor andere groepen verder onder druk zet.”
“Wij pleiten voor het behoud van het specifieke studentencontract, maar studenten moeten dan wel volledige sociale bescherming genieten, vergelijkbaar met andere werknemers. De RSZ-bijdrage, die momenteel op 2,71% ligt, moet verhoogd worden. Nu wordt hun bijdrage aan de sociale zekerheid beperkt, maar krijgen ze niet de bescherming die ze verdienen. Het is hoog tijd om de waarde van studentenarbeid te erkennen en hen de bescherming te bieden die ze verdienen.”
‘Het systeem moet grondig worden geëvalueerd binnen de NAR’
Nathalie Diesbecq, adviseur studiedienst ACV
“Het koninklijk besluit dat de grens van 475 uren verhoogde naar 600 uren, voorziet in een evaluatie aan het einde van de periode 2023-2024”, zegt Nathalie Diesbecq, adviseur op de studiedienst van het ACV. “Deze evaluatie heeft echter niet plaatsgevonden, en daarom pleiten wij ervoor om de maximale grens opnieuw op 475 uren te leggen, mede voor het behoud van de gezinsbijslagen.”
Het systeem van studenten-arbeid moet grondig worden geëvalueerd binnen de Nationale Arbeidsraad (NAR), in overleg met de sociale partners. Alleen door een gezamenlijke inspanning kunnen we een eerlijk en duurzaam systeem van studentenarbeid creëren dat zowel de belangen van studenten als die van de bredere arbeidsmarkt beschermt”, zegt Diesbecq.
“Er moet ook een duidelijke en redelijke inkomensgrens voor studentenarbeid komen. Dit is essentieel om de financiële stabiliteit van gezinnen te waarborgen. Zonder een dergelijke grens bestaat het risico dat studenten een hoger inkomen verdienen dan hun ouders, wat kan leiden tot complexe fiscale situaties en mogelijk verlies van fiscale voordelen voor het gezin. Het handhaven van een inkomensgrens zorgt ervoor dat gezinnen niet worden geconfronteerd met onverwachte belastingaanslagen of verlies van kinderbijslag. Het is van cruciaal belang dat we een balans vinden die zowel de financiële behoeften van studenten als de stabiliteit van hun gezinnen beschermt.”
