/“Hergebruik en recyclage zijn geen optie, maar pure noodzaak”
TEKST Fien Vandamme / FOTO Maarten De Bouw / 19 NOVEMBER 2025 / LEESTIJD 4 MINUTEN
Afval is geen bijzaak, maar een strategische keuze. Bij Aluminium Duffel waakt Wim Van Loock daar al jaren over. Hij begon bijna 25 jaar geleden bij het bedrijf en groeide in 2008 door tot milieucoördinator. Sinds 2020 combineert hij die rol met syndicaal engagement in de ondernemingsraad. Een bewuste keuze: als interne milieucoördinator is het immers zijn taak om minstens jaarlijks als milieu-expert feedback te geven aan het Comité PB.
MILIEU /
Hoewel zijn syndicaal engagement zich dus vooral op de ondernemingsraad richt, tracht Wim om ook omtrent milieu – en specifiek afval, als belangrijk onderdeel daarvan – een open en transparante dialoog te voeren. “Toen ik startte als milieucoördinator, heb ik ervoor gepleit om elke 3 maanden een terugkoppeling te geven over het milieubeleid van het bedrijf.” Vandaag vertelt hij waarom afvalbeleid meer is dan regels volgen – het is een verhaal van kosten, kansen en samenwerking.
Waarom is het interessant om het afvalbeleid op te volgen vanuit jouw functie als milieucoördinator?
“Afval is wettelijk gezien strikt geregeld. Vlaanderen geldt daarbij als één van de beste leerlingen in Europa, zowel huishoudelijk als industrieel. Maar op bedrijfsniveau wordt het snel complex. Thuis kennen we de gekleurde afvalzakken en -bakken voor selectieve inzameling. Bedrijven hebben echter veel meer afvalfracties die verplicht afzonderlijk moeten worden ingezameld. En veel ondernemingen gaan zelfs verder dan wat wettelijk vereist is. Dat betekent niet dat afvalbeleid eenvoudig is. Het juridische en administratieve kader in Vlaanderen – en bij uitbreiding België en Europa – is uitdagend. Een afvalstroom waarvoor in Nederland of Frankrijk een perfecte verwerker bestaat, mag soms niet over de grens. Dat begrijp ik wel: uitvoer van afval brengt risico’s met zich mee. Maar de administratieve mallemolen is groot.”
Waarom zouden bedrijven dan verder gaan dan hetgeen wettelijk noodzakelijk is?
“Kosten zijn een belangrijke factor. Als ik kan aantonen dat een extra inspanning geld bespaart, heb ik zeker de aandacht van de directie getriggerd. Maar voor mij is de belangrijkste drijfveer dit: hoe zuiverder je inzamelt, hoe meer recyclagemogelijkheden er zijn. Gooi je alles in restafval, dan verlies je waardevolle materialen. In ons bedrijf zamelen we ongeveer 35 tot 40 afvalstromen standaard selectief in. Neem nu afvalolie: als je dat correct inzamelt, levert het geld op én wordt het hergebruikt. Dat is de toekomst, zeker in Europa, waar grondstoffen schaars zijn. Hergebruik en recyclage zijn geen optie, maar pure noodzaak.”
-//-
“Als ik kan aantonen dat een extra stap in het afvalbeleid geld bespaart, heb ik zeker de aandacht van de directe getriggerd.”
WIM VAN LOOCK
_
Zijn er nog afvalstromen die een bron van inkomsten vormen?
“Zeker. Verschillende van onze afvalstromen verkopen we omdat ze restwaarde hebben. Naast afvalolie zijn er ook metalen, papier en karton die geld opbrengen – als je ze zuiver en apart inzamelt tenminste. Dat is één van de redenen waarom we in dit bedrijf zoveel investeren in afvalbeheer. We hebben zelfs twee fulltime externen die zich uitsluitend daarmee bezighouden. Maar eigenlijk hebben we de hulp van iedereen in het bedrijf nodig.”
Hoe kunnen vakbondsafgevaardigden rond afval werken?
“Minstens één keer per jaar komt afvalbeleid aan bod, bijvoorbeeld in het jaarverslag van de milieucoördinator of in het integraal milieujaarverslag. Idealiter licht de milieucoördinator dit verder toe, zodat er actief vragen gesteld kunnen worden. Militanten moeten weten dat ze hierop mogen doorvragen. Welke KPI’s zijn er? Hoe probeert het bedrijf jaar na jaar te verbeteren? Vraag de gegevens tijdig op. En weet dat ACV-experts kunnen ondersteunen – nuttig als je zelf geen specialist bent. ”
Heb je nog een laatste gouden tip?
“Niet enkel voor militanten, maar voor iedereen: maak afvalbeleid iets van iedereen, van heel de onderneming. Spreek collega’s aan wanneer ze verkeerd sorteren. Dat gebeurt zelden uit slechte wil; vaak weten ze het gewoon niet of zijn ze verstrooid. Als niemand hen daarop wijst, verandert hun gedrag niet. In ons bedrijf hebben we een sterke veiligheidscultuur. We verwachten dat je mensen daarop aanspreekt. Waarom zou dat niet kunnen voor milieu? Nieuwe medewerkers krijgen dit bij ons al mee in hun introductiecursus, dat is alvast een begin.”
“Alles gaat toch in één vrachtwagen?”
een hardnekkige mythe
“Dat hoor ik soms van collega’s. Maar het klopt niet. Sommige fracties mogen samen worden vervoerd, maar ze gaan altijd naar een sorteercentrum. Vroeger ging alles inderdaad rechtstreeks naar de verbrandingsoven, maar die tijd ligt achter ons. Zelfs restafval wordt verder gesorteerd. Alles met restwaarde wordt opnieuw ingezet. Sorteren heeft dus altijd zin.”
Zet milieu op de agenda van je onderneming! Informeer je op www.hetacv.be/milieu
