IN DE KIJKER /
FEMMA IS HEEL BELANGRIJK GEWEEST VOOR MIJN INTEGRATIE’
✏ SHANNAH JONGSTRA - FOTO'S MARGARITA ERICES - JANUARI 2026 - LEESTIJD 4 MINUTEN
Margarita Paola Fuentes Erices verhuisde op haar veertigste vanuit Chili naar België. Dankzij haar lessen Nederlands aan het Centrum voor Volwassenenonderwijs (CVO) kwam ze bij Femma terecht. ‘Femma is belangrijk geweest voor mijn verdere integratie. Maar wij moeten ons als organisatie nog beter voorbereiden op de komst van meer vrouwelijke migranten. Je wil toch dat zij Femma vinden en zich hier welkom voelen.’
Margarita verhuisde in 2018 uit Chili naar België. Dat deed ze met haar Belgische man, Johan en hun drie maanden oude dochtertje Leany. Ze kende België ondertussen al goed, maar ze had nooit verwacht dat ze er zelf zou gaan wonen. ‘Johan en ik leerden elkaar in 2001 kennen, toen hij vrijwilligerswerk in Chili deed. We hechtten beiden veel belang aan vrijheid dus we hadden 17 jaar lang een open relatie, tot Leany geboren werd’, vertelt Margarita.
40 en zwanger
‘Toen ik zwanger bleek te zijn op mijn veertigste waren we beiden in shock. We hadden geen kinderwens, en ik was lichamelijk en mentaal niet voorbereid op de komst van een kind. Ik dacht aan abortus, maar we woonden toen in Bolivia; een heel katholiek land. Ik bezocht een paar vrouwelijke organisaties om oriëntatie te vragen, maar er bleken enkel illegale opties te zijn. Toen we een gynaecoloog bezochten, hoorden we voor het eerst Leany’s hartje kloppen. Bij beiden van ons veranderde er iets op dat moment. En we besloten om ouders te worden.’
‘Toen ik zwanger bleek te zijn op mijn veertigste waren we beiden in shock. Ik dacht aan abortus, maar we woonden toen in Bolivia; een heel katholiek land.’
- Margarita
‘Ik beviel uiteindelijk in Chili. Drie maanden later verhuisde ik met man en baby naar België. Ik was wel al vaak in België geweest. De eerste keer was in 2003. Het was toen winter en koud, ik vond er eigenlijk niks aan (lacht). Maar wat ik wél leuk vond waren de Belgische biertjes. Er zijn hier zoveel verschillende soorten bier. En ook de sfeer in de cafés vind ik geweldig. Daardoor wilde ik de taal leren, om met andere mensen te praten, om me vrij te voelen zonder tolk. Elke keer ik op bezoek was in België, volgde ik daarom een cursus Nederlands.’
Stage bij Femma
‘Toen ik definitief in België kwam wonen, schreef ik me in bij het Centrum voor Volwassenenonderwijs (CVO) voor een opleiding Nederlands. Elke student moest ook een stage doen. Ik koos voor Femma. Een organisatie voor vrouwen sprak me wel aan. Ik had niet gedacht dat ik in een klein, klassiek stadje als Diest zo’n organisatie zou vinden.’
‘Mijn contactpersoon bij Femma werd Gilberte, de voorzitster. Zij is een fantastische vrouw, die zoveel doet voor de gemeenschap. Het doel van mijn stage was om zoveel mogelijk Nederlands te spreken. Ik nam deel aan activiteiten en hielp ook bij de organisatie ervan. Ik vond het fijn dat ik zo vrij was binnen Femma zelf, en kreeg van iedereen het gevoel dat ik echt welkom was. Toen mijn stage afgelopen was, schreef ik me in als lid. En vorig jaar nodigde Gilberte me uit om bij het bestuur te komen.’
‘Je bent altijd welkom’
‘Als migrant krijg je vaak het gevoel dat je ergens niet welkom bent. Maar bij Femma was dat helemaal niet zo, integendeel zelfs. De vrouwen kwamen naar mij toe. Ze praatten op een rustige manier met mij en zeiden me: ‘Je bent welkom’. Ik voelde me al snel één van hen, en wist dat ik bij Femma wilde blijven. De organisatie is belangrijk geweest voor mijn verdere integratie in België.’
‘Maar Femma is meer dan dat. Het is een plaats waar ik me verbonden voel met andere vrouwen. Ik vind het belangrijk dat je je als vrouw ook tussen anderen vrouwen begeeft. Je kunt bepaalde thema’s of situaties bespreken die je man niet altijd zal begrijpen.’
‘Als migrant krijg je vaak het gevoel dat je ergens niet welkom bent. Maar bij Femma was dat helemaal niet zo, integendeel zelfs.’
- Margarita
De positie van de vrouw: Chili vs. België
‘Vrouw-zijn in België is eigenlijk niet zoveel anders dan waar ik vandaan kom. Qua rechten is er wel een verschil. Kijk maar naar thema’s als abortus bijvoorbeeld. Maar het is een illusie dat de positie van de vrouw in België zoveel beter is dan in Chili, hoor. Ook hier is er geen volledige gelijkheid. We doen hier wel alsof we gelijk zijn, maar dat zijn we niet.’
‘Quasi alles wat we gebruiken of kopen vandaag komt van een bedrijf met een man aan het hoofd. En mannen maken ook alle beslissingen in ons land, over ons. Wat zie je van vrouwen? Niet zo veel eigenlijk. Hoe vrij zijn wij dan? Toen ik hier nog niet zo lang woonde, en de taal al een beetje sprak begon ik wel eens uit te leggen aan mensen dat ik een feminist was. En dat choqueerde hen, een feministe migrant. Zij hadden feminisme niet nodig, zeiden ze. Zij hadden een huis, een job ... Ze zagen het belang van feminisme niet in. Ik vind dat jammer, vrouwen zijn te vaak nog tevreden met wat ze hebben, zonder te kijken naar wat een ander niet heeft.’
‘Wij, als Femma zijnde, moeten ons nog beter voorbereiden op de komst van meer vrouwelijke migranten. Want die gaan komen, he. En je wil dan toch dat zij Femma vinden en zich hier welkom voelen.’
- Margarita
Meer vrouwelijke migranten
‘Ik vind wel dat Femma nog meer kan betekenen op het vlak van integratie. Diest doet het op dat gebied goed, onder leiding van Gilberte. Zij is heel open en probeert echt een organisatie te creëren waar iedereen zich thuis voelt. Maar wij, als Femma zijnde, moeten ons nog beter voorbereiden op de komst van meer vrouwelijke migranten. Want die gaan komen, he. En je wil dan toch dat zij Femma vinden en zich hier welkom voelen.’
‘Ik denk dat er daarvoor meer interactie tussen de Femmagroepen onderling nodig is. Met grootsteden als Brussel of Antwerpen bijvoorbeeld. Daar zitten multiculturele groepen die ons best wel wat kunnen leren. Ik ben er zeker van dat wij op die manier een grotere groep vrouwen kunnen bereiken.’
De veelzijdige vrouw
‘Wat ik ook soms een beetje mis, is de weerspiegeling van de vrouw van vandaag, in 2025. Veel vrouwen in onze organisatie zijn eigenlijk de ‘perfecte’ vrouwen. Hoe een vrouw op papier hoort te zijn. Vrouwen die gingen studeren, die een job hadden of hebben, een huis, kinderen, kleinkinderen, ... Maar een vrouw in 2025 is eigenlijk een pak veelzijdiger dan dat. Zij kan zelfstandig zijn, of een alleenstaande mama bijvoorbeeld. Of ze kan lesbisch zijn, of met een bipolaire stoornis. Het is de weerspiegeling van die werkelijkheid waarop we moeten inzetten, zo kunnen we evolueren naar een organisatie voor vrouwen van vandaag.’
